İyu geceler sevgili anneler..
Bugün çocuk deyip geçmeyin radyo programının bir kısmını dinledim. Programın başında ifade edilen şeyler açıkçası kafami karıştırdı. Adem hicamiz diyor ki yaşama sevinci bitmiş çocuk " kendi kendine oynar, oyuncaklari ile konuşur, kendi kendine konuşur " gibi ifadeler vardı. Benim kaygilandigim kısım ise benim kızım da iki uç haftadır oyuncakları ile konuşmaya başladı, konuşması çok güzel ve ayına gore ileri masallah. Aramızdaki diyalogları oyuncaklariyla konuşuyor. Ben bunu olumlu manada dusunup bir gelişim sureci bir dönem gibi dusundum. Ben güler yüzlü yaşama sevinci olan bir anne olduğumu düşünüyorum. Fakat bu programdan sonra acaba yavrumun bu hali sandigimin aksi bir durum mu diye korktum. Kızım çok neşeli mutlu etken kendine güvenen bir kız. Gelişimi çok güzel elhamdülillah. Sizce ne dusunmeliyim, kaygilanmali kendimi sorgulamali miyim? Kızım 21. Ayında bu arada.