2 yasinda oglumla gecen hafta 1 gece hastanede kaldik. Zaten hastaneleri hic sevmez girer girmez adda gidelim diye aglamaya baslar. Ve gece boyu agladi zaten. Ertesi gunde amelyathanede ufak bi operasyon gecirdi. Uyutulana kadar yaninda duralim dedik izin vermediler, oglumu ameliyathane dışında kucaklarina vermek zorunda kaldik. Ve o gunden beri resmen bana küs. Cok huysuz, bana yaklasmak istemiyor, kucagima gelmiyor, bezini degismeme izin vermiyor... zaten genel olarak ta huysuz bi bebek ama 1 haftadir cok daha belirgin ve bana tavırlı.

2.cocugum bahsettigim yavrum birde 4 yasinda abisi var. beklenmedik hazir olmadigim hamileligimden itibaren cok zor bi surec gecirdim, hayatimdaki koklu degisimlere ayak uyduramadim ve cok stresli bir donemimdeydim. Zaten otoriter annemle de baglanamamis, deger ilgi sevgi hissetmemis biri olarak cok eksigim.var. yavrum da cok sanssiz ki böyle bi anneye emanet gonderildi.
Velhasil esiminde isi dolayisiyla çoğu zaman evde oldugu icin kucuk oglumla benden daha sabirli ve daha fazla ilgilendi. Ve bu yuzden oglum her zaman babasina duskundu bebekliginden beri.

Sanirim benim cocugum babayi annesi saniyor, hakki da var esim cook ilgili bi baba. Biz baglanamadik, ne yapayim ben? Birlikte yatmayi denedik ama oglumda rahat edemedi yatagini istedi bende uyuyamadim.

Ve bazen ofkeme bagirmalarima engel olamiyorum. Gecmisim cok yarali, terapi istiyorum ama antalyada cok pahali yetisemiyoruz maddi acidan ve ben tedavi ilamiyorum. Devlet hastanesine gittim o kadar kotu bir psikolog vardi ki inanin daha cok umudumu yitirdim.

Nolur bana dua edin ve bilginiz oneriniz varsa paylasin. Ben hem kendim icin hemde cocuklarim icin ne yapayim?