Çocuğu bağırmaya iten en önemli sebeb sindirilmesi mi?

Bazı durumlarda erken çocukluk yıllarında şiddete maruz kalınması agresifleşmeye ve bağırtı ile kendini savunmaya neden olabilir.
— Ebeveynin çocuğun yanlışlarına tahammül göstermemesi,
— yada çocuğunu başka çocukların baskısına karşı daha güçlü kılmak için sert davranması,
— “Çocuğum onlar gibi olmasın” hezeyanı ile baskı yapması, birçok çocuğun yaşadığı olumsuz tecrübelerdir.
Halbuki baskı ve zorlamalar çocuğu agresif yaptığı gibi; savunma çabasına, intikam duygusuna sebeb olurki, böylesi çocukların da bağırtı ile konuştuğunu görüyoruz.
Bir çocuk düşünün ki, evde devamlı terslenmiş, azarlanmış, kendini ne zaman ifade etmeye kalksa, hafife alınmış ve dalga geçilmiş… Böylesi bir çocuk devamlı öfkeli, saldırgan, sağa-sola bağırıp çağırarak huzursuzluğuna dile getiren çocuktur.