Kızımın 18. Ayını doldurmasıyla başlayan ııh hayırlı günlerimiz gelmiş oldu. İlk duyduğumda bunu o kadar bocaladım ki sudan çıkmış balığa döndüm tabi bir de ilk çocuk olunca... Adem beyin radyo kayıtlarını araştırmaya başladım. 2 yaşa doğru minik ergenlik olarak adlandırılan şu meşhur 2 yaş sendromu. Söylediklerini dinleyince rahatladım. Şöyle ki bu dönemde çocuklar hayır ı oyun olarak görüyor ve bundan keyif alıyor. Gerçekten de kızım yatıyor kalkıyor her şeye hayır diyor. Evin içinde son birkaç gündür başını sallayarak ıı ıhh diyerek geziyor. Parka gitmek istermsn diyorum ı ıhh diyor sonra ayakkabılarını alıp bay bay yapıyor. Böyle bir büyümüş edalar... İçimden gülüyorum onun bu hallerine. Arada zorluyor da. Bir denge bulmaya çalışıyorum....bir de bu hayır ların önemine binaen aletha solter ın kitabında şu ifadeler çok hoşuma gitti. Çocuğunuzun hu inatlaşma ve hayır deme dönemindeki tepkiselliğini ileride olması muhtemel yaşanabilecek onu istemediği bir şeye zorlayan arkadaşına "hayır" dediğini hayal ederek yorumlayın diyor. Gerçekten iyi oldu bunları öğrenmek kendi adıma. Evet kızım büyüyor...