merhaba,
Kızım iki yaşına yaklaşmak üzere, başından beri güvenli bağlanmaya çalıştık. Eşimle bazı ciddi sorunlarımız sebebiyle yanında olan bağrışlı kavgalarımız maalesef ki oldu Onun dışında eşim kızına gayet değer veren, uyku saatlerine bile hassas olan duyarlı bir babadır ben de güvenli bağlanmaya çalışan bir anneyim. Sorun duygularımızı yönetememiz, istesek de bir süre sonra raydan çıkmamız, sıkıntılı aile geçmişlerimiz.. Genel özet dışında kızımın son zamanki davranışlarından bahsetmek istiyorum;
mesela parka gitmek istiyor başlıyor "parka parka parka" tamam diyene kadar, ki makul istekleri hiç ertelenmemiş, makul olmayanlar ise kendimizi zorlayarak yapmış bir anne babayız. örneğin gece park mı diyor misafirliğe gidiyoruz aslında, eve çıkmadan sitenin parkına uğrayıp çıkarız. Arabada hep istediği şarkılar çalar yani gerçekten odak noktamız o.
benim son zamanda artık sabrım taşıyor çünkü sürekli daha uyanır uyanmaz dışarı çıkmak istiyor, sonra desem olmuyor. ertelenmeye tahammül edemiyor. istediklerini çok agresif söylüyor. ama yapısı daha doğumundan beri dominant o yüzden bunu sinir e yormamaya çalışıyorum. Burada yazılanlarla yalıtıma da girdim, ,y, kazanımlarım da oldu, ilk aylar muhteşemdi. Şimdiyse daralıyorum. Kızımın parka, parkta 2dk durup eve, sonra sürekli babasını sayıklaması, teyzesini sayıklaması çok zoruma gidiyor. benden ayrılıyor biliyorum aslında sevinmeliyim ama ben sürekli onları evimizde tutamam ki.. benle eskisi gibi mutlu değil gibi.. mama diye bağırıyor mutfağa gidiyoruz istisnasız dolaptaki herşeyi gösteriyorum ı-ıh ı-ıh ve ağlama krizi.....sakince bekliyorum ve sarılıyorum genelde ama bazen... bazen gerçekten sabrım kalmıyor. afedersiniz bağırıyorum "ne vaaar neye sürekli bağırıyosun ağlıyosuuuun yeter" diye. bazen tutamıyorum.... çünkü engellenmemiş bi çocuk yani anlamasını bekliyorum en azından şunu "annem bana herşeyi tatıran keşfettiren biri bu demek ki uygun değil" yani aslından bunu yaptığı bazı noktalar var.. ama bu yüksek ve gürültücü ağlamalar, ikimizken hep baba yada teyzeyi aramalar, anlayacağı açıklamayı yapsam da sanki canı çıkıyormuş gibi ağlamalar beni çooook bunalttı son zamanda ilişkimiz bağırmalı ve bundan hem utanıyor hem de üzülüyorum. bana pratik tavsiyeler verir misiniz; kayıtları, kitapları okudum cidden bildiklerim bazen kendimi durdurmama yetmiyor.