3,5 yaşında bir kızımız var. Güvenli bağlanma dönemimiz sağlıklı geçti, şu an güvenli ayrılma dönemi için de aynısını söyleyebilirim. Sorunsuz bir evliliğimiz çar diyebilirim. Abartıya kaçan tartışmalarımız yok. Eşim aslında çok yumuşak mizaçlı, duygularını belli edebilen birisi. Bana da çok değer verir ve bunu hissettirir. Kızımızı da çok sevdiğini ve geçirme imkanı olduğunda onunla keyifli vakit geçirdiğini düşünüyorum.Ancak çok yoğun çalışıyor. Haftada 6 gün çalışıyor, özellikle yaz döneminde gece geç saatlerde geliyor. Onun dışında benim dikkatimi çeken bir diğer husus sürekli işten dolayı telefonunun çalıyor olması. Zaten kısıtlı birlikte olma süremizde sürekli tlfonla konuşmak durumunda kalıyor. Kızımız babasına çok tepkili. Özellikle geceleri eşimin kızımla ilgili yardımı gerektiğinde kızım asla izin vermiyor. O dokunduğunda sinirleniyor, bağırıpçağırıyor , annem giydirsin sen git diyor. Gündüzleri de babasını çok fazla sormuyor. Zaman zaman iyi olsa da aynı tepkileri gündüz de verebiliyor. Bünün yanı sıra beni en çok üzen konu şu. Dışarda ki yetişkin erkeklere olan gözden kaçmayan ilgisi 😞 Geçen gittiğimiz bir düğünde daha önceden tanıdığı benim öğretmen arkadaşlarıma sürekli gidiyor vuruyor tükürüyor kucaklarına zıplıyor . Oysaki kendi babası da yanında. Onunla onlar kadar ilgilenmiyor. Daha küçükkenden itibaren bu şekilde davrandığı kişiler hep vardı ama son zamanlarda iyice belirgin bi hal almaya başladı durum. Eşim benim kendisine karşı duygularımı çok net gösteremediğim için kızımızın da böyle davrandığını düşünüyor. Sizce sebebi nedir? Bir kız çocuğunun baba ile bağının ne kadar önemli olduğunu biliyorum ve bu durum beni de eşimi de çok üzmeye başladı .